နယ္ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔က ၀န္ထမ္းအိမ္ယာတစ္ခုမွာ... ကိုဘေမာင္ရယ္... မသိန္းညြန္႔ရယ္... သမီးေလး ၀ိုင္းစိန္တို႔မိသားစုရိွၾကေလရဲ့ .... မသိန္းညြန္႔က ကိုဘေမာင္အလုပ္သြားခ်ိန္ဆိုရင္ အရာရိွေတြေနတဲ့အိမ္ယာေတြဘက္ကို သမီးေလးကိုေခၚျပီး အလုပ္သြားလုပ္ေလ့ရိွတယ္ေလ... ကိုေမာင္ျပန္လာမွ မိသားစုေတြအတူတူအိမ္ျပန္ၾကတာေပါ့..... သူတို႔ေနတဲ့အိမ္ယာနဲ႔ အရာရိွအိမ္ယာၾကားမွာ လယ္ကြက္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွပါတယ္... ေတာ္ေတာ္ေလးလမ္းေလွ်ာက္ရပါတယ္.... တစ္ေန႔မွာ ထံုးစံအတိုင္း ကိုဘေမာင္ တို႔မိသားစု လယ္ကြင္းထဲကျဖတ္အျပန္.... သူတို႔မျမင္ဘူးတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႔ေတာ့ ဘယ္လာတာပါလိမ့္လို႔ ေတြးမိေသးပါရဲ့.... သမီးေလးလက္ကိုဆြဲျပီး ဆက္ေလွ်ာက္လာရင္း ရုတ္တရက္သမီးေလး လယ္ကန္သင္းကို ခလုတ္တိုက္မိျပီးေခ်ာ္လဲပါေလေရာ..... မသိန္းညြန္႔က သမီးကိုခ်ီမယ္အလုပ္ ကိုဘေမာင္ က 'သမီးကို ငါကုန္းပိုးခဲ့ပါ့မယ္ မသိန္းညြန္႔ရယ္' ဆိုျပီး သမီးကို ကုန္းပိုးေခၚခဲ့တာေပါ့ နဲနဲလဲသြားမိေရာ ရုတ္တရက္ ကိုဘေမာင္ ရင္ေတြခုန္လာပါေလေရာ.... ရင္ခုန္တာမွ တကယ္ကိုရင္ခုန္တာပါ.... ရင္ဘတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး ပိန္လိုက္ေဖာင္းလိုက္ နဲ႔ကို ေဘးလူေတြျမင္ရေအာင္ ခုန္တာပါ.... ကိုဘေမာင္ေရာ မသိန္းညြန္႔ပါအရမ္းလန္႔ျပီး ခုန္ေနတဲ့ ရင္ဘတ္ၾကီးကိုဖိထားလဲမရပါဘူး.... ကိုဘေမာင္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ေထာင့္ေတြကလဲနီေနျပီ.... ဒါေပမဲ့ ကိုဘေမာင္က အကုန္လံုးကိုသိပါတယ္... သူ႔ရင္က ခုန္သာေနတာ မနာပါဘူးတဲ့ ... ဒါေပမဲ့ဒီလိုၾကီးေနလို႔ကေတာ့ မျဖစ္ဘူး ဆိုျပီး ရံုးအုပ္ၾကီးကိုအေၾကာင္းၾကား ... ရံုးကကားနဲ႔ ေဆးရံုကိုပို႔ရပါေတာ့တယ္.... ေဆးရံုမွာစမ္းသပ္စစ္ေဆးေတာ့လဲ အားလံုးအေကာင္းပါပဲ....ဆရာ၀န္ေတြလဲ ဒီရင္ၾကီးခုန္ေနတာျမင္ရဲ့သားနဲ႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိၾကပါဘူး.... ကဲ..ဘာမွမျဖစ္လဲမတတ္ႏိိုင္ဘူး အိမ္ပဲျပန္ၾကတာေပါ့ဆိုျပီးျပန္လာၾကပါေရာ... ရင္ၾကီးကေတာ့ခုန္ျမဲပါပဲ.... အဲဒါနဲ႔... တစ္ညလံုး ရင္တစ္ခုန္ခုန္နဲ႔ပဲေနလိုက္တာ ေနာက္တစ္ေန႔ဆြမ္းခံခ်ိန္လဲေရာက္ေရာ ... ကိုဘေမာင္တို႔ကိုးကြယ္တဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ဦးဇင္းေလးၾကြလာပါေလေရာ.... ဦးဇင္းေလးက ကိုဘေမာင္ရဲ့အျဖစ္ကိုျမင္တဲ့အခါ ... ေက်ာင္းမွာ တစ္နယ္က ဦးဇင္းတစ္ပါး ေရာက္ေနေၾကာင္း ... အဲဒီဦးဇင္းက ဒီလိုထူးထူးဆန္းဆန္းအျဖစ္ေတြကိုနားလည္ေၾကာင္း... ေျပာျပပါတယ္... အဲဒါနဲ႔ ကုိဘေမာင္တို႔လဲ အဲဒီဦးဇင္းနဲ႔ေတြ႔ဖို႔လုိက္သြားၾကပါတယ္... ေက်ာင္းေရာက္လို႔ဦးဇင္းနဲ႔လဲေတြ႔ေရာ... ဦးဇင္းက ဟဲ့.. ကိုယ့္ေနရာကိုယ္မေနပဲနဲ႔ ဘာ၀င္လုပ္ေနတာတုန္း လုိ႔လဲေမးေရာ...ကိုဘေမာင္ က တပည့္ေတာ္ ဘယ္သြားရမွန္းမွမသိတာဘုရာ့ဆိုျပီး ေျပာပါေလေရာ.... အဲဒါနဲ႔ ဦးဇင္းက မင္းဘယ္ကလုိက္လာတာလဲဆိုျပီးေမးေတာ့ တပည့္ေတာ္ ဘယ္သြားရမွန္းမသိတာနဲ႔ လယ္ကြင္းထဲေလွ်ာက္လာတုန္း ... ဒီကေလးမ ေခွ်ာ္လဲတာေတြ႔လို႔ လိုက္သြားမယ္လုပ္တာ.... ကိုဘေမာင္က ကုန္းပိုးသြားတာနဲ႔သူနဲ႔ပဲေနလိုက္ေတာ့တာဘုရားလို႔ေလွ်ာက္ပါတယ္.... ဦးဇင္းက အို.. ဒီလိုေနလို႔ဘယ္ရမလဲ... ဒကာၾကီးေနရာမွမဟုတ္ပဲကြယ္... ကဲကဲ တရားနာ.. ျပီးရင္ဆိုင္ရာေတြကိုေနရာေတာင္းျပီး ကိုယ့္ေနရာကိုေနကြယ့္ဆိုျပီး... တရားေဟာ...ပရိတ္ရြတ္ဖတ္ျပီး ပရိတ္ေရနဲ႔ကိုဘေမာင္ကိုဖ်န္းေပးလိုက္တဲ့အခါမွ ကိုဘေမာင္ရဲ့ ခုန္ေနတဲ့ရင္လဲပံုမွန္အတိုင္းျဖစ္သြားေတာ့တယ္... ထူးဆန္းတာက ကိုဘေမာင္က သူဦးဇင္းကိုေလွ်ာက္တဲ့စကားေတြအကုန္လံုးကိုမွတ္မိတယ္တဲ့.... ဒါေပမဲ့သူေျပာခ်င္လို႔ေျပာတာေတာ့မဟုတ္ဘူး ပါးစပ္ကသူ႕အလိုလို ထြက္သြားတာတဲ့ ... သူလဲေျပာျပီးမွ ဟင္ငါဘာေတြေျပာေနပါလိမ့္... ငါဘာေတြေျပာေနပါလိမ့္ နဲ႔ စဥ္းစားလို႔မရဘူးဆိုပဲ......ဦးဇင္းဘာတရားေဟာလဲဆိုတာေတာ့ ...ေမႊးၾကဴကို .. ကိုဘေမာင္က ေျပာမျပလို႔မသိပါဘူးရွင္.... ဒါေလးကတစ္ကယ္ျဖစ္ခဲ့တာကို အမည္မ်ားလႊဲေျပာင္း ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္....
သရဲေျခာက္ခံရျခင္း (၃)
“ညီမ ေရ ဒီကန္႔ေကာ္ပင္ကို အျမဲ အေမႊးတိုင္ေလး ထြန္းျပီး ေမတၱာပို႔ .. အမွ်ေ၀ေနာ္... ညီမတို႔က ေျပာစရာေတာ့မလုိပါဘူး... ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာေအာင္မွာတာပါ... အေစာင့္အေရွာက္ရိွတယ္ညီမရဲ့...” လို႔ ေျပာလာတုန္းကေတာ့ သတိမထားမိပါဘူး..... တစ္ေန႔ေပါ့.... အိမ္မွာအလုပ္လာလုပ္တဲ့ညီမ တစ္ေယာက္က ညကအိုက္လုိက္တာအမရယ္.... အိပ္မေပ်ာ္ရတဲ့ၾကားထဲ... ဘယ္သူမွန္းမသိပါဘူး အနားလာျပီး... ယပ္ေတာင္တဖ်တ္ဖ်တ္ ခတ္ေနတာ... ကၽြန္မလဲစိတ္တိုတိုနဲ႔ ဒီေလာက္ခတ္ခ်င္ရင္ ငါ့ကိုပါေအးေအာင္ခတ္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ မခတ္ေတာ့ဘူး... တဲ့.... ျမတ္စြာဘုရား ဘာမ်ားပါလိမ့္.... ဒါေပမဲ့ ေမေမခရီးသြားတုန္းအိမ္မွာ ကိုယ္ကအၾကီးဆံုးေလ ေၾကာက္ေနလို႔မျဖစ္ေတာ့... နားၾကားမွားတာေနပါလိမ့္ မယ္ ေအရယ္ .... လို႔ပဲျပန္ေျပာလုိက္ရတယ္.... အဲဒီလိုေနရင္း...သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဆုိင္ေျပာင္းတာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့သစ္ခြပင္ေတြကို...ခဏလာထားပါရေစ ဆိုလို႔ လက္ခံလုိက္တယ္... သစ္ခြပင္ေတြကလဲ ေထာင္ခ်ီေနတာ... ပိုးေတြက်ေတာ့.. ပိုးသတ္ေဆးလာဖ်န္းဖို႔ကို... ေမႊးေမႊးတို႔ကိုအားနာလို႔တဲ့ေလ.... လာမဖ်န္းဘူး.... အပင္ခ်စ္တဲ့ေမႊးၾကဴတစ္ေယာက္.. အပင္ေတြဒီလိုျဖစ္ေနတာ မၾကည့္ႏိုင္ပါဘူး... ပိုးသတ္ေဆးလဲမဖ်န္းခ်င္... ပါဏာတိပါတာကံထိုက္မွာေၾကာက္လို႔..... အဲဒါနဲ႔ပဲ ဆုိင္မဆိုင္ေတာ့မသိဘူး... ခႏၶသုတ္ရယ္... ပဌာန္းေဒသနာေတာ္ၾကီးရယ္.... အေဒၚတစ္ေယာက္ကေျပာတယ္.. ဓာရဏပရိတ္က ေသျပီးသားအပင္ကိုေတာင္ျပန္ရွင္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ဓာရဏပရိတ္ရယ္...ကိုးရက္ အဓိဌာန္ျပီး ပဌာန္းေရခြက္ေလးခ်ျပီး က်က်နန ပူေဇာ္ေတာ့တာေပါ့......ျပီးတာနဲ႔ .... အဲဒီေရနဲ႔အပင္ေတြကိုဖ်န္း... တစ္ျခံလံုးကိုဖ်န္း... လူၾကီးလုပ္ျပီး အိမ္ထဲကိုပါဖ်န္းေတာ့တာေပါ့..... အဲဒီေန႔ည မွာပဲ... ညီမတစ္ေယာက္က ... ေနာက္ဖက္ကိုသြားေတာ့... ဟဲ့ ဘာသြားလုပ္တာလဲဆိုေတာ့... မခုိင္ေနာက္၀င္သြားလို႔ လိုက္သြားမလို႔တဲ့.. ဟင္မခိုင္က အျပင္သြားတာေလ.. ဆိုေတာ့ ခုပဲ၀င္သြားတာေတြ႔လုိက္တယ္ဆိုပဲ... ေမႊးလဲမသကၤာတာနဲ႔လိုက္ ၾကည့္ေတာ့ မရိွပါဘူး ေမႊးခိုင္းလိုက္လို႔အျပင္သြားတာေသခ်ာပါတယ္... အင္း ဘာလဲေတာ့မသိေပမဲ့ မေၾကာက္ဟန္ေဆာင္ေနလိုက္ျပန္ပါတယ္..... ဘာရမလဲရွင္ေမႊးၾကဴပဲ ... ညေရာက္ေတာ့ အဓိဌာန္အတိုင္း ... ဆက္ျပီး ဘုရားပူေဇာ္ ပရိတ္ေရဖ်န္းလုပ္တာေပါ့..... ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ဆယ္တန္းေျဖမဲ့ ညီမ၀မ္းကြဲေလး ကိုသူ႔ ေနရာမွာ စာက်က္ေနတာေတြ႔ေတာ့... အသာပဲ မီးဖိုထဲသြားျပီး မုန္႔ယူျပီး ျပန္ထြက္လာၾကည့္ေတာ့ မေတြ႔ေတာ့ဘူး ... ဟင္စာက်က္ေနရင္က ဘယ္ထသြားျပန္လဲ...ဆိုျပီး ေမးၾကည့္ေတာ့ ေက်ာင္းကျပန္မေရာက္ေသးဘူးေလအမတဲ့.... ေဟာေတာ့ .... ဒီဘာမွန္းမသိတဲ့ ဟာက လူေယာင္ေတာင္ေဆာင္တတ္ေနျပီလား..... ညေရာက္ေတာ့ ဒီလိုပဲ... အဓိဌာန္မပ်က္ဆက္ျပီး ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္တာေပါ့... ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ပိုျပီး စိတ္ပါလက္ပါ ပူေဇာ္ျဖစ္တယ္..... အဲဒီေန႔ည.... သံုးနာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ေမႊးအိပ္တဲ့အခန္းတံခါးကို ပီပီသသ သံုးခ်က္ေခါက္တာၾကားလုိက္ရတယ္.... ဟင္ဒီအခ်ိန္ၾကီးကိုဘယ္သူပါလိမ့္... ေမႊးလဲထမၾကည့္ပဲေပေတျပီး ဆက္အိပ္ေနလိုက္တယ္... အေရးၾကီးရင္ထပ္ေခါက္လိမ့္မယ္ေပါ့.... သူကေတာ့ ထပ္မေခါက္ပါဘူး... မိုးလင္းေတာ့မွ ညီအစ္ေတြ ေျပာျပီးေၾကာက္ရမလုိ မေၾကာက္ရမလုိ... ေမႊးကေမးတယ္... ငါ့အခန္းတံခါးဘယ္သူေခါက္လဲလို႔... အဲဒီေတာ့မွ လာမေျခာက္နဲ႔ေနာ္ မမ မေန႔ညက ညီမေလးဖုန္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ အလန္းေပးထားတာ ဘယ္သူပိတ္သြားလဲမသိ ဘူး...အဲယားကြန္းလဲ ရီမုဒ္ ကအေ၀းၾကီးမွာထားတာ တစ္ျဖည္းျဖည္းအရမ္းေအးလာလို႔ ဘယ္သူဖြင့္သြားမွန္းမသိဘူးတဲ့... ဟဲ့ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ကလဲဆိုေတာ့... သံုးနာရီေက်ာ္ေလာက္ကတဲ့.... ကဲ... ေမႊးဖႊင့္မေပးလို႔ သူတို႔အခန္းသြားေဆာ့တာေနမွာေပါ့.....အဲဒီလိုပဲျဖစ္ျပီး ဟိုနားကရိပ္ကနဲဒီနားကရိပ္ကနဲ လန္႔ေနတာ... အဓိဌာန္ကိုးရက္ျပီးေတာ့ ဒီေလာက္ရြတ္ဖတ္ေနတာေတာင္ ဒီလိုျဖစ္တယ္ ဆိုျပီး စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ မရြတ္ပဲထားေတာ့မွပဲ ေအးေတာ့တယ္... ဆရာေတာ္တစ္ပါးကိုေလွ်ာက္ၾကည့္တဲ့အခါ... ေမႊးက ေရနဲ႔ဖ်န္းေတာ့ ထြက္ေပါက္ကိုပိတ္ျပီးဖ်န္းသလိုျဖစ္လို႔ အိမ္ထဲကထြက္မရျဖစ္ျပီး ေျခာက္ေနတာဆိုပဲ... ေနာက္ဆို... အမွ်ေ၀ျပီး .. ပရိတ္ေရဖ်န္းခ်င္ရင္ ထြက္ေပါက္ေပးထားျပီး ေနာက္ဆံုးမွ ထြက္ေပါက္ကို ပရိတ္ေရဖ်န္းရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္.... အဲဒါသာၾကည့္ရွင္ေမႊးၾကဴတို႔... သရဲကိုေတာင္ဒုကၡေပးတာ....
သရဲေျခာက္ခံရျခင္း(၂)
“ဟယ္ ....... မမသီရယ္ သနပ္ခါးပန္းေလးေတြကေမႊးလိုက္တာ”.... ပန္းဆိုရင္အကုန္လံုးကိုႀကိဳက္တတ္တဲ့ ေမႊးၾကဴအတြက္ မမသီက သူတို႔အိမ္မွာပြင့္တဲ့ သနပ္ခါးပန္းေတြယူလာေပးတာပါ..... သနပ္ခါးပန္းဆိုတာကလဲ ခပ္ေ၀းေ၀းေလးမွာထားမွ ေမႊးတာမို႔လို႔ မီးဖိုခန္းထဲက လက္သုပ္ပ၀ါအသစ္တစ္ထည္ယူၿပီး ေမႊးၾကဴရဲ့စားပြဲမွာခင္း အေပၚမွာ သနပ္ခါးပန္းေလးေတြကိုတင္ထားလိုက္ပါတယ္.....အဲယားကြန္းခန္းေလးထဲမွာသနပ္ခါးပန္းနံ႔ေလး တသင္းသင္းနဲ႔ အဲဒီတစ္မနက္အလုပ္လုပ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္..... ဒီလိုနဲ႔ေန႔လည္စာစားျပီးတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ပန္းကေလးေတြကညိႈးစျပဳလာပါတယ္... အဲဒါနဲ႔ မမသီက “ေမႊးေရ.... ပန္းေတြညိႈးကုန္ၿပီ...... သြားပစ္လိုက္အုန္းေနာ္... သူေဌးကေတာ္ၾကာစားပြဲရႈပ္တယ္ဆိုၿပီးေျပာေနအုန္းမယ္ ... မမေနာက္ေန႔ထပ္ခူးခဲ့ေပးပါမယ္ညီမရယ္....” ဆိုတာနဲ႔ ေမႊးၾကဴလဲ ႏွေျမာေပမဲ့ပစ္လိုက္ၿပီး ထမင္းစားခန္းထဲကို လက္သုပ္ပ၀ါေလးထားဖို႔ လာခဲ့ပါတယ္.... အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ... ထမင္းစားခန္းကေနအျပင္ကိုလွမ္းျမင္ရတဲ့ ျပတင္းေပါက္မွာ အျပင္ကိုေငးၾကည့္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ့ေနာက္ေၾကာကိုေတြ႔လိုက္ရပါတယ္... သူ႔ကိုေတြ႔လုိက္တာနဲ႔ ရင္ထဲမွာဒိန္းကနဲျဖစ္သြားၿပီး ၾကက္သီးေတြထသြားပါတယ္.... ရွပ္အက်ၤ ီအကြက္ အနီေရာင္နဲ႔ ပုဆိုး၀တ္ထားတဲ့ အသားခပ္ျဖဴျဖဴ အဲဒီလူကို အလင္းေရာင္အလႊာတစ္ခုကျခံဳထားသလိုလိုထင္ရပါတယ္.... အဲဒါနဲ႔ ေမႊးၾကဴလဲ အသံမေပးပဲ စားပြဲေပၚကိုလက္သုပ္ပု၀ါေလးအသာခ်ၿပီး တံခါးကိုအသံမျမည္ေအာင္ပိတ္ၿပီး အခန္းဆီကိုျပန္လာရင္း.. “ဘယ္သူပါလိမ့္..... ဟုိဘက္ဌာနက ကိုေဇာ္ႀကီးမ်ားလား.... မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး... ကိုေဇာ္ႀကီးကအသားမဲတာပဲ... ဘယ္သူပါလိမ့္ .... အင္း... ေသခ်ာေအာင္ ဟိုဘက္ခန္းကိုေခ်ာင္းၾကည့္အုန္းမွ” ...ဆိုျပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... အျပင္သြားဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ကိုေဇာ္ႀကီးကိုေတြ႔ရပါတယ္.... “ဟင္ ကိုေဇာ္....မီးဖိုထဲမွာအျပင္ကိုၾကည့္ေနတာမဟုတ္ဘူးလား..... ” . “အမေလး ေမႊးၾကဴရယ္ .... ငါ့မွာအလုပ္ေတြမ်ားလို႔ ....ထမင္းေတာင္မစားႏိုင္ဘူးအခုလဲအျပင္သြားမလို႔.... နင္ျမင္တဲ့အတိုင္းငါတို႔အခန္းထဲမွာလဲငါတစ္ေယာက္ထဲ.... မားကက္တင္းသြားတဲ့လူကသြား ... ခြင့္ယူတဲ့သူကယူနဲ႔.... ကဲကဲ ငါသြားလိုက္အုန္းမယ္..... ” ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ထြက္သြားတဲ့ကိုေဇာ့္ကိုၾကည့္ရင္း... ေမႊးၾကဴစိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္လာျပန္ပါတယ္.... အခန္းထဲျပန္ေရာက္ေတာ့လဲ ...အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ပဲ ...ငိုင္ေနေတာ့မမသီက “ေမႊး...ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ...ညီမရဲ့ ငိုင္တိုင္တိုင္နဲ႔” လို႔ေမးမွ ..... “မမသီ..... ေမႊးသရဲေျခာက္ခံရလားမသိဘူး...”လို႔ေျပာေနတုန္းမွာပဲ..... ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာမွာထိုင္တဲ့ညီမေလး၀င္လာၿပီး...... “မမေရကိုေဇာ္လဲအျပင္သြားၿပီ.... ေမေလးတစ္ေယာက္ထဲအျပင္မွာမေနရဲလို႔ အခန္းတံခါးဖြင့္ၿပီးပဲလွမ္းၾကည့္ေနမယ္ေနာ္..... ေမေလးဒီမွာခဏလာေနမယ္....” “ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲေမေလးရယ္.... ခါတိုင္းလဲဒီလိုပဲေနေနၾကကို....” “မတူဘူး ...မမသီရဲ့... ဒီေန႔မနက္ေမေလးရံုးေရာက္တာနဲ႔ ဘုရားပန္းလဲေနတုန္း... လူတစ္ေယာက္၀င္တိုက္လို႔ ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ဘယ္သူမွမရိွဘူး.... ေမေလးလဲကားေမာင္းတဲ့ ဖိုးေထြးေနာက္တယ္မွတ္လို႔လိုက္ရွာတာ.... မေတြ႔ဘူး နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာမွဖိုးေထြးက ရံုးကိုေရာက္လာတာ မမသီရဲ့... ေနာက္ၿပီးေမေလး ခြင့္ယူတဲ့လူစာရင္းၾကည့္ေနတုန္း ဖိုင္အ၀ါေရာင္ေလးကိုင္ထားတဲ့လူတစ္ေယာက္... ၀င္လာၿပီး ဆက္တီမွာထိုင္လုိက္တာ ေမေလးမ်က္စိေထာင့္မွာေပၚလာလို႔ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္သူမွမရိွျပန္ဘူး.... ေမေလးေၾကာက္တယ္မမသီ....” လို႔ေျပာပါေရာ.... အဲဒါနဲ႔ေမႊးၾကဴလဲခုနကမီးဖိုခန္းထဲမွာၾကံဳရတာကိုေျပာျပၿပီး သံုးေယာက္သားခပ္လန္႔လန္႔နဲ႔အခန္းထဲမွာထိုင္ေနၾကပါတယ္..... ခဏၾကာေတာ့ ေမႊးၾကဴတို႔ရံုးမွာအလုပ္လုပ္သြားဖူးတဲ့အစ္မတစ္ေယာက္လာလည္ပါတယ္.... “အမယ္အမယ္... မမသီတို႔...ေမႊးၾကဴတို႔ ရံုးကအရမ္းကိုအဆင္ေျပေနတယ္ေပါ့ေလ..... လူေတြကလဲအမ်ားႀကီး အလုပ္ေတြကလဲအရမ္းကိုရႈပ္ေနတယ္ေပါ့ေလ....” တစ္ကယ္ေတာ့ ေမႊးတို႔ရံုးမွာ သံုးခန္းပဲရိွတာပါ... သူေဌးကတစ္ခန္း.... ေမႊးတို႔ဌာနကတစ္ခန္း.... ကိုေဇာ္တို႔ဌာနကတစ္ခန္း....ဒါပဲရိွတာ... ဒီေန႔လဲအျပင္သြားတဲ့သူနဲ႔... ခြင့္ယူတဲ့သူနဲ႔ ...သူေဌးလဲအျပင္သြားတာနဲ႔ ရံုးမွာဘယ္သူမွမရိွပါဘူး.....ဒါေၾကာင့္မမသီက.... “လာေနာက္ေနျပန္ပါၿပီဟယ္.... ဒီေန႔ဘယ္သူမွမရိွဘူးညီမရဲ့” ..... လုိ႔ေျပာေတာ့အဲဒီအစ္မက အံၾသတစ္ႀကီးနဲ႔... “ကၽြန္မမေနာက္ပါဘူး... ဟိုဘက္ခန္းမွာေလ...လူေတြမွအမ်ားႀကီးပါေရာ.... အလုပ္ေတြရႈပ္ေနလုိက္ၾကတာ... ရံုးအျပင္ကဖိနပ္စင္မွာလဲဖိနပ္ေတြအျပည့္ပါေရာ...” ေမႊးၾကဴတို႔သံုးေယာက္လဲ... ၾကက္သီးေတြထၿပီး ... ေခါင္းေတြေတာင္ကိုက္လာၾကပါတယ္.... အဲဒီေနာက္ပိုင္း ....ေမႊးၾကဴတို႔ရံုးတက္ရတာမေပ်ာ္ေတာ့ပဲ...ေၾကာက္ေနၾကပါေတာ့တယ္.... အဲဒါနဲ႔သူေဌးလဲသိသြားၿပီး ...ဆရာေတာ္ေတြကိုသြားၿပီးေလွ်ာက္ထားပါတယ္.... ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ ဆရာေတာ္ေတြပင့္ၿပီး အာရံုဆြမ္းကပ္ပါတယ္.... ဆရာေတာ္ေတြကလဲ... ပရိတ္တရားေတာ္ေတြခ်ီးျမွင့္ပါတယ္.... ကမၼ၀ါစာေတြလဲဖတ္ၾကားေပးပါတယ္.... အဲဒီေန႔ကစၿပီး .... ရံုးမွာေတာ့ဘာမွထူးျခားတာမေတြ႔ရေတာ့ပါဘူး.... ေနာက္ဘယ္မွာထပ္ေတြ႔ရလဲဆိုတာ ......ေျပာျပပါအုန္းမယ္....
- အမွန္တစ္ကယ္ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ပါတယ္...ေမႊးတို႔ရံုးကဗံုးေပါက္ဖူးတဲ့စင္တာတစ္ခုရဲ့အေပၚထပ္ပါ....
- လူအမည္မ်ားလႊဲၿပီးေဖာ္ျပထားပါတယ္.....
သရဲေျခာက္ခံရျခင္း (၁)
ကိုယ္က ဟိုးးးးးအရင္တုန္းကေတာ့ ဘာကိုမွမေၾကာက္တတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ...... သရဲလဲမေၾကာက္ အေမွာင္ကိုလဲမေၾကာက္... တစ္အိမ္လံုးမွာတစ္ေယာက္ထဲေနရမွာကိုလဲမေၾကာက္... ညအေမွာင္မွာသြားရမွာကိုလဲမေၾကာက္ ... ဘာဆိုဘာမွမေၾကာက္တတ္ခဲ့တဲ့သူေပါ့....... လူဆိုတာကလဲ ကိုယ္တစ္ကယ္မၾကံဳရရင္ဘာကိုမွမယံုတတ္တာမို႔ သူမ်ားေျပာျပတဲ့သရဲပံုေတြကိုရယ္ေမာရင္းသတၱိအျပည့္နဲ႔ နားေထာင္ေနက်ပါ.... ဒီလိုနဲ႔တစ္ေန႔မွာ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ရံုးကပါလာတဲ့စာရင္းေတြကို ေအးေအးေဆးေဆးလုပ္ေနတုန္း ျဗဳန္း...ဆိုလုပ္လက္စ အလုပ္ေတြေပ်ာက္သြားျပီး တစ္ခါမွမျမင္ဘူးေအာင္ေၾကာက္စရာေကာင္းလွတဲ့ မ်က္ႏွာၾကီးတစ္ခုက ကြန္ပ်ဴတာ အျပည့္ေပၚလာပါတယ္... ေတြးမိရင္ခုေရးရင္းေတာင္ေၾကာက္လာပါေသးတယ္... မ်က္ႏွာၾကီးက ျပာႏွမ္းႏွမ္းနဲ႔ မ်က္လံုးေတြက မွိတ္ထားလား ဖြင့္ထားလားခြဲမရ..ကိုယ့္ကိုပဲစုိက္ၾကည့္ေနသလုိလို သူဘာသာသူပဲမွိတ္ေနသလိုလို... ဆံပင္ျပာႏွမ္းႏွမ္းေတြကလဲလြင့္လို႔ မ်က္ႏွာၾကီးကလဲ လံုး၀ ခံစားခ်က္မရိွတဲ့မ်က္ႏွာေသ ၾကီး........ ဒီလိုမ်က္ႏွာေသၾကီး မ်ိဳးတစ္ခါမွမျမင္ဘူးပါဘူး ကိုယ္လဲလန္႔ျပီးေၾကာင္သြားတာနဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာေနာက္လုိက္ရွာ ခံုေအာက္လိုက္ရွာနဲ႔ ျပီးမွကြန္ပ်ဴတာကိုတစ္ခါျပန္ၾကည့္ .. ဟင္ဘာမွလဲမရိွပါလား ....အို.... သတိၱအလြန္ေကာင္းတဲ့ရွင္ေမႊးၾကဴ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ေအာ္ျပီးအခန္းအျပင္ကိုထြက္ေျပးတာမ်ားတန္းေနတာပဲ.... ရင္ထဲမွာလဲ တစ္စံုတစ္ခုက ဖိထားသလိုအရမ္းကိုၾကပ္ေနျပီး..... ေၾကာက္လြန္းလို႔တုန္ေနတာပဲ.... အက်ယ္ၾကီးေအာ္လိုက္ခ်င္တာ မေအာ္ပဲထိန္းထားေတာ့ ရင္ေတြကြဲထြက္မလိုပဲ... အဲဒါနဲ႔ပဲ ေၾကာက္တယ္ေၾကာက္တယ္ သရဲေၾကာက္တယ္ဆိုျပီးအက်ယ္ၾကီးေအာ္လိုက္မိေတာ့တာေပါ့.... အဲဒါနဲ႔အိမ္ကလူေတြက ေျပးလာၾကတာေပါ့ ဘာျဖစ္တာလဲ ဘာျဖစ္တာလဲနဲ႔၀ိုင္းေမးၾကတာေပါ့.... သူတို႔ေမးသမွ်ဘာမွမေျဖႏိုင္ပါဘူး.... ေျပာႏိုင္တဲ့စကားတစ္ခြန္းကေတာ့ သရဲေၾကာက္တယ္... သရဲေၾကာက္တယ္..ဆိုတာတစ္ခြန္းပဲရိွေတာ့ပါတယ္... အဲဒီအခ်ိန္မွအေဖက အရင္ဆံုးသေဘာေပါက္သြားတယ္... တစ္ကယ္ေတာ့အဲဒါကိုသူလဲၾကံဳဘူးတယ္တဲ့.... သရဲမဟုတ္ပါဘူးတဲ့ ..... ေမာင္ေလးေတြသူငယ္ခ်င္းေတြေနာက္ျပီးပို႔ထားတဲ့ ပရိုဂရမ္တစ္ခုပါတဲ့ ... ဂ်ပန္သရဲကားတစ္ကားထဲက သရဲမပံုတဲ့ ...အလုပ္လုပ္ေနရင္းသူေပၚခ်င္တဲ့အခ်ိန္ေပၚလာေအာင္ေရးထားတဲ့ ပရိုဂရမ္ဆိုပဲ.... ဘာပဲေျပာေျပာကိုယ္ကေတာ့ အိမ္က ကြန္ပ်ဴတာကိုလံုး၀မကိုင္ေတာ့ပါဘူးဆိုလို႔အေဖက အဲဒါၾကီးကိုလိုက္ရွာဖ်က္ေပးျပီး တစ္ပတ္လံုးသံုးျပီး... လံုး၀မေပၚတာေသခ်ာမွျပန္အလုပ္လုပ္ရဲေတာ့တာပါ... ဒါကေတာ့ ရွင္ေမႊးၾကဴရဲ့သတၱိေတြကို စျပီးဖ်က္ဆီးလိုက္တဲ့ သရဲမေပါ့... ေၾကာက္ပါျပီဆိုမွ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ ခံရတာေလးေတြထပ္ေရးပါအုန္းမယ္....