ရွင္ေမႊးၾကဴရဲ့ဒ႑ာရီ

လြမ္းစရာေလ သည္ေျမသည္လမ္း ခံုတန္းလ်ားတို႔ ငါ့အားႏႈတ္ဆက္ "သြားေတာ့တဲ့ေလ" တရံဆီက ဒီေဒသမွာ ငါတို႔ဆံုစည္း ရင္းႏွီးခင္မင္ ေက်ာင္းစာသင္ခန္း အတန္းတူတက္ စာအတူက်က္ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးလဲ တရံဆီက သည္ေက်ာင္းေအးရိပ္ ေမွးရိပ္ကြန္းခို ေတးခ်င္းဆုိညည္း ကန္းတင္းသြားတူ ထမင္းစားတူ အပူပင္မဲ့ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးလဲ တရံဆီက ကိုယ္စီရင္မွာ ေ၀ဒနာမရိွ ဒဏ္ရာမသိ ပီတိအျပံဳး ပုခံုးခ်င္းဖက္ လက္ခ်င္းတြဲယွက္ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးလဲ တရံဆီက ခ်ိဳျမနာရီ ရာသီေတြၾကား ေက်ာင္းသားဘ၀ လွပစိမ္းလန္း ရယ္သံလႊမ္းလို႔ ျငိမ္းခ်မ္းလြမ္းမဲ့ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးလဲ အခုေတာ့ေလ...... သည္ေျမသည္ေက်ာင္း ေခါင္းေလာင္းသံတိတ္ တံခါးပိတ္လို႔ သံုးႏွစ္အိပ္မက္ ဆံုးသတ္ခဲ့ျပီ တကၠသိုလ္ေျမ ေနညိဳ၀င္ခ်ိန္ အိမ္ျပန္လမ္းထက္ ႏႈတ္ဆက္မ်က္ရည္ ရီေ၀မ်က္လံုး စကားလံုးမဲ့ လမ္းခြဲထြက္စဥ္ ရင္မွာလြမ္းေမာ ႏွေျမာတသ တမ္းတမိျပီ တစ္ရံခါက ေက်ာင္းေတာ္ဆီ ေနရဲ

ၾကားေနရတယ္............ ငိုသံေတြတရိႈက္မက္မက္ မိဘမဲ႔ကေလးငယ္မ်ား ၀ိုတ၀ါးမနက္ျဖန္ ရွင္သန္ျဖတ္သန္းရမဲ့ခရီးလမ္း ၾကမ္းတမ္းလြန္းတယ္။ ကံၾကမၼာရဲ့ ထိုးႏွက္ခ်က္ခပ္ျပင္းျပင္း ဘ၀နဲ႔ရင္းကာေပးဆပ္ ႏွလံုးေသြးတို႔မရပ္တန္႔ခင္ သူတို႔............ အသက္ဆက္ရွင္သန္ရဦးမယ္ ကမၻာၾကီးရဲ့အနာဂတ္ လူငယ္ေတြဖတ္ၾကားၾကမတဲ႔ မ်ိဳးဆက္တစ္ခုရဲ့နိဒါန္းသစ္ မွန္ကန္စြာထုဆစ္ဖို႔လုိတယ္။ ကူညီမႈ စာနာမႈ နားလည္မႈ ေဖးမမႈ ငါတို႔ရဲ့တြဲလက္တစ္စု သူတို႔ရဲ့ဘ၀ကႏၱာထက္ အုိေအစစ္သက္သက္ျဖစ္ေစ။ ဤကမၻာေျမမွာ ငိုသံေတြ တိတ္ပါေစသား............ ဤကမၻာေျမမွာ နာက်င္မႈေတြ အဆံုးသတ္ပါေစသား............ ဤကမၻာေျမမွာ ေၾကကြဲမႈေတြ ခ်ဳပ္ျငိမ္းပါေစသား............ ဤကမၻာေျမမွာ (ကေလးမ်ားအားလံုးရဲ့) ရယ္သံခ်ိဳလြင္လြင္ အစဥ္ျခံဳလႊမ္းပါေစသား။ ။ ေနရဲ (ဆာေလာင္မႈႏွင့္ ေမတၱာငတ္မြတ္ေနဆဲကေလးမ်ားသို႔)

ခင္ခင့္လူ စိတ္ခ်လို႔၊ ဟိတ္မျပလိုပါ၊ အနိစၥကိုယ္ခႏၶာငယ္၊ အပိုပါတကား။ သိရက္ႏွင့္၀င္နက္လူ၊ပင္ထက္မူမွားတဲ႔အမွား။ ကၽြန္းဇမၺဴ့ ေတာင္ရပ္ခြင္၊ သူေတာ္စင္အမ်ား။ မင္းသုဒၶါ လူသားသို႔၊ ေခမာလားေရာက္ျပန္တယ္၊ ရဟန္းခံနိဗၺာန္ရ၊ ဘယ္ဗုဒၶေဟာပါ့သကြယ္။ ဘယ္ရုကၡေတာအလယ္၊ သေဘာကြယ္လူေၾကာက္မို႔၊ ဆယ့္သံုးႏွစ္ေလာက္ ကညာပိ်ဳေဖာ္ ၊ ေလးေတာင္ေလာက္ေနာ္။ ပါရင္ျဖင့္ေစာမ်က္ေဖ်ာ္ရယ္၊ ေတာထြက္ေတာ္မူစမ္းခ်င္လွေလး။ စေလဦးပုည (အရႊင္ဖဲြ႔)

ပန္းပြင့္တယ္ဆိုတာက သဘာ၀ပါခင္။ အလွၾကည့္ခံခ်င္လို႔ ပန္ဆင္ပါေစ ရည္စူးျပီး ဖူးပြင့္မဆင္....။ ခင္ၾကိဳက္ရင္ အညွာကိုခ်ိဳးျပီး ခင္ျမတ္ႏိုးေတာ့ ပန္ခ်င္ပန္ေပါ့ မပန္ခ်င္ ခင္မၾကိဳက္ေတာ့လည္း ပစ္လိုက္ေပါ့ ေနာ္ ခင္ ဆင္ခ်င္မွ ဆင္ပါေတာ့။ ခင္ရယ္ မဆင္လို႔ပဲပစ္ပစ္ မျမင္လို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ သစ္ရြက္ၾကိဳ သစ္ရြက္ၾကားက ခင္သြားရင္ ရန႔ံေပး ခင္ေမႊးရင္ ေပ်ာ္ရြင္လို႔ ခင္္မျမင္ ခင္မၾကည့္ေပမယ့္ ခင္သိရင္ စိတ္ေက်နပ္ပါရဲ့ ရြက္ခ်ပ္စို ၾကိဳအၾကားမွာပဲ ပြင့္သြားတာေပါ့။ ။ ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း) မွတ္ခ်က္။ ။သီခ်င္းကိုေတာ့ ခင္ေမာင္တိုး ရဲ့ အၾကိဳက္ဆံုး ဒ႑ာရီ ေတးမ်ား မွာ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။ ။

ပန္းတစ္ဖူးကို၊ ခူး၍ေက်နပ္ ေလာဘသတ္ခုိက္... ေရွ့မွာတစ္ပြင့္၊ လြယ္လင့္တစ္ကူ ယူ၍ရခိုက္ ၊ ခူးလုိက္မိျပန္... ျပန္မွ ျပန္မွ၊ သတိရေန ေျခကမလွည့္၊ တည့္တည့္စိုက္စိုက္ လိုက္ေနမိျပန္၊ ပန္းမွာတစ္ဖူး ခူးျပီးတစ္ရာ၊ အခြင့္သာခိုက္ ရရာအားလံုး ဆြတ္ခ်င္သူ... လက္ထဲ ျခင္းထဲ၊ ျပန္႔က်ဲျပည့္သိပ္ စိတ္မတင္းတိမ္၊ အိမ္မျပန္ေသး ခပ္ေ၀းေ၀းက၊ ေဖြးေဖြးပန္းေတြ မက္ေမာေနျပန္၊ လွည့္မျပန္မိ... ပင္လယ္ေရေနာက္၊ မခန္းေျခာက္လည္း တစ္ေယာက္တည္းသာ ေသာက္ခ်င္သည္။ ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း) ေသာကေျခရာ ရတနာ ကဗ်ာမ်ား